Algemeen  Nieuwsnetwerk Suriname (ANS)

week 21-2006

Surinamers ontevreden over beleid Stadsdeel bestuur Amsterdam Zuidoost

AMSTERDAM - ZUIDOOST.  De voorzitter van de lokale stichting Opo Sranantongo, de heer Kwasi Koorndijk is het niet eens met het gemeentebeleid t.o.v. zijn organisatie. Hij beschuldigt vooral de Surinaamse leden van het Stadsdeelbestuur Mw. E.M. Sweet (Pv/dA) voorzitter, en H.K. Fernandes Mendes (Pv/dA) secretaris  ervan gericht de Surinaamse organisaties in Amsterdam Zuidoost te hebben ontmanteld en vernietigd. In emotionele bewoordingen weet Kwasi Koorndijk een reeks voorbeelden te noemen waarvoor hij specifiek de heer Hugo Fernades Mendes verantwoordelijk acht: "de opbouwwerkorganisatie SSAZ o.l.v. Hesdey Tuinfort, verwijdering van Ellen Robles uit Zuid Oost, financiële  bevoordeling van Alcides topman Albert van Wingerden, ontmanteling M.P bureau voortgekomen uit het z.g. "zwart Beraad", Mi oso es mi Kas o.l.v. Ben Toppin. Nu is "Opo-oso-Opo sranantongo" aan de beurt zegt een gebelgde Kwasi Koorndijk. Verschillende lokale media in Amsterdam besteedden afgelopen week aandacht aan de problematiek rondom de  stichting Een steekproef  onder de bewoners van Amsterdam Zuidoost  bracht aan het licht dat er  allerlei genuanceerde en ongenuanceerde kritiek te horen is op verrichtingen van het stadsdeelbestuur. Door niet te reageren op vragen en signalen vanuit de bevolking, lijkt de onvrede toe te nemen. Zo blijken er met betrekking tot het standbeeld van Anton de Kom,  57 bezwaarschriften van burgers te zijn ingediend en namens protesterende groepen hebben twee advocatenbureaus rechtsprocedures gestart. Het Stadsdeel hult zich in stilzwijgen. Pogingen om het standpunt van het Stadsdeelbestuur te achterhalen liepen op niets uit. Een deel van de Surinaamse bevolking beraadt zich om  tot meer actie over te gaan. Ook zijn er kritische en relativerende geluiden te horen van bewoners en ter zake deskundigen die zeggen dat de bezuinigingen van de overheid alle burgers treffen dus niet specifiek  de allochtone burgers van Amsterdam Zuidoost. Sinds juni 2002 zijn er procedures voor klachtenbehandeling, bezwaarprocedures en een ombudsman in de gemeente. Er wonen in Amsterdam Zuidoost 130 nationaliteiten. 31 % van de bewoners is van Surinaamse afkomst, 31 % zijn autochtone witte Nederlanders, 31% zijn overige (zwarte) bevolkingsgroepen; 55% van de bevolking is onder de 35 jaar en 8% is ouder dan 65 jaar.

Eerherstel  Patrick Kluivert begint met mediacampagne en spectaculaire biografie

AMSTERDAM. Twee weken voor het uitkomen van zijn geautoriseerde biografie staat de prof. voetballer  Patrick Kluivert weer in het middelpunt van de belangstelling. De Nederlandse sportjournalistiek besteedde ruim aandacht aan de glansrijke carrière, met onverwachte en dramatische dieptepunten, van  Surinaams Nederlandse pechvogel. In verschillende Tv-programma's, actualiteitenrubrieken, en een Tv-documentaire, kwamen zowel critici als bewonderaars van de jonge 'voetballegende 'aan het woord. Uit alle vrijgekomen nieuwe informatie blijkt dat Patrick Kluivert's zorgvuldig getimede rehabilitatie in het teken staat van een nieuw offensief om een gooi te doen naar de absolute voetbaltop. Evenals zijn idool Frank Rijkaard - die zich als trainer in de kijker heeft gespeeld - scheiden slechts enkele wapenfeiten hem van eeuwige roem op de wereldagenda van de voetbalsport. Kluivert- van Surinaamse -Antilliaanse - en Nederlandse afkomst is pas 29 jaar, en zojuist hersteld van enkele lastige blessures. De aanvankelijk  harde aanpak van de voetballende "binnenvetter" door 'zagende' en muggenziftende journalisten, en de minimale verbale weerstand die Kluivert bood op lastige onderwerpen, maakten hem tot sympathieke underdog in de Nederlandse publieke opinie. Volgens critici - die er op uit lijken hem eeuwig te veroordelen vanwege een door hem veroorzaakte dodelijk verkeersongeval -  is het de vraag of Kluivert erin zal slagen zijn afgebroken successen te continueren. Gewapend met nieuwe adviseurs, kundige "public relations "-agenten, een door "House of Knowledge" uitgegeven boek met uniek fotomateriaal, lijkt zijn comeback nu reeds geslaagd. Hij rekent in zijn boek berouwvol af met zijn jeugdzonden en laat vooral via  zijn mediacampagne weten graag weer voor Oranje te willen uitkomen. Zijn naaste familie kwam in een Tv-documentaire ook openhartig aan het woord en lieten hun medeleven blijken met het emotionele lijden van hun vedette  broer en zoon "Patrick" die in zijn leven alles -geld en talenten - gemakkelijk aangewaaid kreeg vooral ook de "pech". Naar uitlatingen van  zijn zegslieden is het gemak warmee hij zijn roem verworven heeft tevens ook zijn pech, omdat het calvinistische Nederlandse volk graag iemand ziet knokken voor zijn verworvenheden. De mediacampagne laat dan ook de knokker Patrick Kluivert zien, die bereid is te vechten voor zijn gelijk. Zijn boek, geschreven door Telegraafjournalist Mike Verwey, met op de omslag het perfecte lichaam van de topsporter, is vanaf medio juni in alle boekhandels verkrijgbaar. Alom wordt erkend dat Patrick Kluivert's voetbal allure - statistisch bijgehouden prestaties - het verreweg wint van zijn menselijke tekortkomingen. Of de Oranje selectie nog zal worden aangevuld  met een keuze uit de groep in aanmerking komende spelers van Surinaamse afkomst, is een veel gehoorde vraag op dit moment. De naam Kluivert lijkt op de meeste ondersteuning te kunnen rekenen bij het Nederlandse publiek.

CORRUPTIE EN WANBELEID TIJDBOM ONDER SURINAAMS NATIONAAL LEGER
Defensieminister machteloos zonder geld en materieel

PARAMARIBO. Ondanks de grote inzet van individuele militairen en de goede wil van velen is ons Nationaal Leger door de mand gevallen. De watersnoodramp heeft laten zien dat een paraat en goed functionerend leger hard nodig is. De regering onder leiding van president Venetiaan heeft het Surinaamse leger geheel ontmanteld en vernietigd.Hierdoor is het leger niet in staat geweest snel en adequaat te handelen bij de ramp. Het Nationaal leger functioneert niet en is intern verdeeld en de opeenvolgende bevelhebbers stonden en staan onder curatele van de politiek.Het militaire devies luidt: Geen woorden maar daden. Deze daden echter zijn uiterst gering gebleken en overstijgen de kwaliteit van een padvinderij nauwelijks. Defensieminister Ivan Fernald doet zijn uiterste best om de tekortkomingen en hiaten te verhullen.Verder dan heen en weer vliegen tussen Paramaribo en het rampgebied kwam hij niet. Hij kon echter niet voorkomen dat de barsten voor de buitenwereld nu duidelijk zichtbaar worden. De bevolking onthulde diefstal en corruptie rondom de hulpgoederen die niet gedistribueerd zijn onder de slachtoffers in Zuid Suriname. In de woningen van militairen o.a. van Gopal zijn hulpgoederen aangetroffen. Het beschermen van Gopal door de autoriteiten getuigt van  gênant wanbeleid en medeplichtigheid. Door gebrek aan visie en door logge besluitvorming heeft men ook geen gebruik kunnen maken van de aanwezigheid van buitenlandse expertise in Suriname tijdens de ramp. Het chronisch gebrek aan materieel, verouderd rollend materieel, waardeloze luchtmacht zonder vliegtuigen en helikopters en totaal ongeschikte communicatie met de regio's. Buitenlandse waarnemers (en informanten van ANS die een rondleiding kregen) hebben geconstateerd dat de Memre Buku kazerne een totaal verouderd museum is en in verval is.De foto's zullen binnenkort worden gepubliceerd ter onderbouwing van het geconstateerde.  Er is geen militaire inhoud en de aanwas van beroepsmilitairen stagneert. Vandaar de onverwachte bekendmaking van de minister dat hij de dienstplicht weer wil instellen. De keuken bijvoorbeeld draait op een rantsoen dat doet denken aan afval voor een dierentuin. Alle interne diensten staan nagenoeg stil en in de kantines doden de manschappen hun tijd met gesprekken over de desintegratie van het Nationaal leger door toedoen van de president Venetiaan. Hoofdonderwerp is de  CIVD leiding en de positie van Kolonel Johan Ceder die verweten wordt, niet adequaat gehandeld te hebben inzake het drama rondom een psychisch gestoorde lijfwacht die op het verkeerde moment  bewapend werd en onlangs dood en verderf om zich heen zaaide. De familie van de slachtoffers heeft veel belastende feiten tegen de MP recherche waar zij eerder aangifte bij hadden gedaan. Ook heeft Desi Bouterse in het verleden regelmatig de naam Ceder laten vallen inzake onregelmatigheden, waar het buitenland gewag van maakte. Op geen enkele manier is aangetoond welk voordeel al die jungle - oefeningen van het Nederlandse leger in Suriname hebben opgeleverd. De voormalige defensieminister Assen is er niet in geslaagd om ons Nationaal Leger aan te stellen als kundige trainers van de Europese militairen en geld te vragen voor de geboden Surinaamse diensten. Hij nam genoegen met fooien en waardeloos afgeschreven materiaal van het Nederlandse leger. Suriname is miljoenen dollars misgelopen van het Amerikaanse Leger en is nooit goed betaald (het gaat om miljoenen)  voor haar diensten door het Nederlandse Leger. De meerwaarde en concurrentiepositie van het Nationaal Leger zit juist in de "jungle-fight-survival"-expertise. Om maar te zwijgen over de kustwacht, de grensbewaking en de decentralisatie van het militaire apparaat. Ons leger verkeert in staat van ontbinding. Het aftellen voor de totale instorting is begonnen. Lage lonen, niet consistent salaris- en benoemingenbeleid, en slecht materieel, vergrijzing hogere bevelstructuur, motivatie verschillen in denkniveaus der manschappen, corruptie en geringe bevoegdheden van de legertop eisen nu hun tol. 

Masusa (Sinds 1980) --- Boekennieuws - Titelspeurwerk
Alle besproken boeken zijn leverbaar en/of in de boekhandel verkrijgbaar. Bestellingen: Nederland 024 3249301 Suriname: 08683737

Prof.Wim Hoogbergen en prof. Dirk Kruijt geven toelichting op hun boek; De oorlog van sergeanten, Surinaamse militairen in de politiek

AMSTERDAM. Op vrijdag 2 juni vindt er te Amsterdam Zuidoost, in de zaal van Podium Kwakoe o.l.v.  John Schuster een discussie plaats over het door Wim Hoogbergen en Dirk Kruijt geschreven boek; De oorlog van de sergeanten, Surinaamse militairen in de politiek.Hugo Fernandes Mendes en Edwin Marshall nemen ook deel aan de discussie.

  Het boek werd in 2005 uitgegeven door de Amsterdamse uitgeverij Bert Bakker. De auteurs danken in hun manuscript de vele informanten die hun vrijwillig achtergrondinformatie hebben verschaft om dit boek te kunnen schrijven. Een aantal van deze personen is niet te spreken over de onjuistheid van de citaten en sommigen -vooral in NDP- kringen -  beweren zelfs dat er door de auteurs dingen onder hun naam beweerd worden die zij nooit gezegd zouden hebben. Naast een indrukwekkende hoeveelheid feitenmateriaal, betreden de schrijvers veel platgetreden paden. Het gaat immers over een tijdvak waarover veel geschreven is. Hoogbergen's verzameldrift wint het echter van de ontwikkelingsinzichten van Dirk Kruijt. Hardnekkig blijven beide auteurs de Surinaamse binnenlandse politiek eenzijdig etnisch benaderen en zijn op dit heilloze spoor ook niet consequent. Aan de hand van bronnenmateriaal, eigen interviews en waarnemingen in Suriname, studie en onderzoek bouwen de auteurs een verhaal  op, dat een kijkje geeft in de politieke problemen na de staatsgreep van 1980, gepleegd door 16 sergeanten Een belangrijke factor van vertekening van het juiste geschiedbeeld is dat heel wat opgevoerde getuigenissen en  terugblikken, analyses betreffen waarbij aanvullende (achteraf) informatie is verwerkt, waarover informanten niet beschikten op het moment dat zij getuige waren van de omschreven veranderingsprocessen in Suriname. Er zijn meerdere valkuilen bij het optekenen van 'oral history 'die  door de auteurs niet altijd even succesvol zijn overbrugd. Dit blijkt uit sommige citaten die wijselijk voor rekening van derden zijn gelaten; Chin A sen laten zeggen dat Castro zegt dat het volk dom is, Chin A sen citeert zijn visie op een bezoek van Bouterse aan Cuba. Dit gehele blok (een noot) is dan weer een citaat van  een artikel van een andere auteur. Het Cuba bezoek wordt door de auteurs ondergebracht in een hoofdstuk waarin de dictatuur van het militaire bewind moet worden aangetoond. Deze wijze van sfeertekening is vooral gehanteerd bij het beschrijven van aspecten van de binnenlandse oorlog die niet eerder opgetekend waren en moeilijk te verifiëren zijn. De auteurs behandelen de periode 1980- 1993 van de Surinaamse geschiedenis ter gelegenheid van de dertigste verjaardag van de onafhankelijkheid (1975-2005). Toch nemen zij in hun boek stellingen in, die tegen de achtergrond van wat er allemaal geschreven is over de z.g. "Revolutie", uniek mogen worden genoemd. Zo schrijven zij genuanceerder over de binnenlandse oorlog en plaatsen vraagtekens bij beide partijen. Een lang citaat van Somohardjo over de binnenlandse oorlog is treffend en illustreert ook dat  de rebel Somohardjo meer politiek inzicht heeft dan menigeen zou vermoeden, maar dat ook de waarheidsbevinding over deze moeilijke periode, rust nodig heeft. Al met al een lezenswaardig boek met veel informatie over "The facts behind the facts"; gebeurtenissen achter de schermen, geplaatst in een breder perspectief.