Kinderwijsheid
Een
gesprek tussen mijn kleindochter
Valisha en mijzelf. Ik
zit op de bank voor me uit te
dromen, dan hoor ik: 'Adji, waar
ben je'? Voordat ik antwoord kan
geven springt ze in mijn schoot
en zegt:”Hier ben je”,
omhelst me en zegt:”Ik vind
jou lief hoor”. Terwijl ik
geniet van haar omhelsing vertel
ik haar dat zij de allerliefste
van de hele wereld is. Valisha,
mijn kleindochter, een kleine
wijsneus, al bijna twee jaar oud
met een woordenschat die haar
een paar jaren ouder maakt.
Terwijl ze met mijn krullen
speelt zegt ze:”Adji, ik wil
ook krullen net als jij want ik
vind ze mooi. Krijg ik die ook
als ik net zo groot ben als jij”.
Voordat ik ook maar iets kan
zeggen, komt de volgende
vraag:”Adji, ik wil wel van
die zilveren krullen net als jij,
die vind ik nog mooier dan die
zwarte krullen”. Oeps, het is
me duidelijk dat ik het pots met
zwater haarverf weer
tevoorschijn moet halen.
Valisha:”Adji, zal ik een
koekje voor je pakken”? Ik
vertel mijn kleindochter dat ik
even geen koekjes lust, dan
vraagt ze:”Adji, mag ik dan
een koekje” en rent naar de
keuken waar de bekende koekblik
op veilige hoogte staat. Ik pak
de blik en hou het voor haar
zodat ze zelf een keuze kan
maken. Ik zie aan haar gezicht
dat ze die koekjes niet echt
lekker vind, misschien omdat het
gezonde koekjes zijn. Dan komt
de vraag:”Adji, jij lust wel
een chocolade”. Aha, deze
kleine meid probeert me slim af
te zijn. Ik vertel haar dat ik
geen chocolade lust.
Valisha:”maar dan kunnen we
toch eentje samen delen. Dan
hoef je niet alles zelf op te
eten”, dit zegt ze terwijl ik
een kus krijg en ze me met die
grote zwartepeper kleurige
oogjes aankijkt. Hoe kan ik mijn
kleinkind een chocolade weigeren?
Ik zwicht, mijn kleindochter
heeft de macht die mijn kinderen
niet hadden toen ze klein waren.
Toen was “Nee” een echte
“Nee”. Ik hurk tot ik op
haar hoogte ben en zeg:”
Valisha, niet aan mama vertellen
dat Adji je een chocolade heeft
gegeven”. Ze kijkt me met die
mooie oogjes aan en
fluistert:”Ok Adji, ik zal
helemaal niets aan mama
vertellen, die word dan boos
hoor als ik teveel chocolade eet”.
Ik pak een andere koekjesblik,
de geheime koekjesblik dan zie
ik de oogjes van mijn
kleindochter steeds groter
worden en ze glinsteren als
diamanten. Ze begint te wiebelen
en stampen van plezier, het is
haar gelukt. Ik pak een klein
reep chocolade uit de blik en
geef het aan haar. Ze kijkt me
aan en zegt:”Maar Adji, ik
mocht toch zelf kiezen”. Oh
jee, als dit maar goed gaat,
mijn kleindochter mag in de
chocolade koekjesblik graaien.
Ze graait er drie uit de en ik
zeg:” Nee, eentje, kies er
maar eentje uit dan delen we
die”. Ze zet de chocolade
terug en neemt een kijkje in de
blik om te zien welke chocolade
het grootst is. Ik maak haar op
attent dat ze moet opschieten
want mama kan zo benden komen
dan is de chocolade pret over.
Eindelijk pakt ze eentje waar ik
de omhulsel van afhaal, dan zegt
ze terwijl ze haar handen
uitsteekt om de chocolade te
pakken:”Adji, jij lust toch
geen chocolade. Ik kan het zelf
wel opeten hoor dan word ik
groot want jij bent al groot.
Grote mensen hoeven geen
chocolade”. We zitten op de
vloer in de keuken, terwijl
Valisha haar chocolade opeet. Ik
kijk haar aan en krijg een warm
gevoel van binnen, wat een engel,
wat een wijsneus. Terwijl ze
haar chocolade eet vraagt
ze:”Adji, ben jij al heel oud,
dat ben je want alle Adji’s
zijn oud”. Ik vertel haar dat
ik inderdaad oud ben terwijl ik
over haar bolletje aai. Als ik
had gedacht dat de vragenronde
voorbij was dan had ik het goed
mis. Valisha:”Adji, jij en
Adja zijn de mama en papa van
mijn papa. Waarom woon je dan
bij Dadu (Ashu, mijn vriend). Is
Dadu ook een beetje een papa”?
Mijn kleindochter zit vol
vragen die ik nog niet kan
beantwoorden. Ik pak haar op en
zeg:”kom Valisha, we gaan een
spelletje doen of wil je dansen”?
Valisha:”jippie, dansen en
spelletje doen”. Dan pakt ze
me vast en roept heel
hard:”Adji, ik vind jou de
liefste van de hele wereld”!
Wat wil ik nog meer in dit leven,
mijn leven staat voor te dansen.
Lolita
