God? Wie is God?

Ja, wie is God? Waar woont God? Mijn God! Jou God? Welke God? God De Almachtige! Ben je Almachtig omdat men je niet kan zien, omdat men jou vreest? God, waar ben je als ik verdriet heb? Ik roep steeds:’mijn God’ maar ik zie God nooit. Vasten, bidden, in trance raken, oorlogen ‘mijn God’! Waar is God? Wie heeft het woord ’GOD’ bedacht? Is God een vrouw, man of een dier? Bij ieder verdriet gaan mensen bidden en vragen om hulp van God. Hoeveel mensen krijgen daadwerkelijk hulp? Ik ben 23 jaren mishandeld en heb vaak geroepen ‘God, laat hem stoppen’ maar hij stopte niet. Hoeveel geld geeft men uit aan religieuze rituelen in de hoop het dubbele terug te krijgen. Hoeveel krijgt men terug of liever gezegd, wat krijgt men terug? Men zegt dat God in alle mensen zit. Waarom zijn er dan moordenaars? Alle religies bidden voor iets of iemand die ze God noemen en toch zijn er oorlogen, raar. Men bid voor een beter leven, meer geld, een vette Mercedes of een groot huis en toch heeft men het lef te zeggen dat ze alleen maar om geluk vragen. Wat heet geluk, wat verstaat men onder ‘gelukkig zijn’? Je ziet weleens in de films hoe er mirakels plaatsvinden tijdens het bidden, een blinde die opeens kan zien, een kreupele die kan lopen en ga zo maar door. Mensen bidden iedere dag en toch stralen ze negativiteit uit. Als je bid dan ga je toch positief denken, bidden is toch mediteren. Positief, negatief, geluk en verdriet, dat zijn’wij’ want ‘wij’ zijn altijd op zoek naar een houvast in het leven. In India zeggen de vrouwen:’pati parmeshwar hai’, manlief is je God want hij is de houvast van de vrouw. In Nederland zeggen de meeste vrouwen:’ik ben heel zelfstandig hoor want ik kan heel goed voor mezelf zorgen’. Toch, als het op rituelen aankom dan is het de vrouw die de aarti doet. Hebben jullie ooit een man de aarti zien doen? Aarti doe je als je iemand een lang en gelukkig leven toewenst, kijk maar naar Krava Chauth. Ik heb wel eens Mandirs bezocht maar dat was niet om te bidden, gewoon wat foto’s maken. Eerlijk gezegd voelde ik ook nooit iets als ik een Mandir, Kerk of Moskee binnen stapte, het was voor mij een bezienswaardigheid. Een paar dagen geleden wilde mijn vriend naar een Mandir om voor de zielen rust van zijn vader te bidden. Ik zou wel mee gaan en kreeg een rare blik van hem, ook hij weet hoe ik over religie denk. We betraden de Mandir, hij deed zijn slippers uit en liep de trap op richting de beelden. Ik stond als bevroren bij de trap, niet wetende wat te doen. Hij keek om en vroeg of ik naast hem wilde komen staan. Terwijl hij in een diepe gebed was verwikkeld, keek ik hem vol verbazing aan. Wat zou hij vragen? Aan wie dacht hij nu? Wat voelde hij? Nadat hij klaar was met bidden, pakte hij mijn hand vast en samen liepen we de trap af zonder iets te zeggen. Dan zie ik twee kippen op het terrein lopen en zeg:’Wow, look two yummie chicken’! Hij kijkt me aan en zegt:’Shut up Lolita, these are holy chickens’. Op weg naar huis vraag ik hem wat hij voelde tijdens het bidden, hij voelde rust. Ik voelde niets, eigenlijk voelde ik me zoals altijd, gewoon mezelf. Ach, bidden of niet bidden, het is waarin je gelooft.

 Lolita