|
Iedere
week het laatse nieuws
rechtstreeks uit Suriname!
Socialistische
Politieke partij ASD: “Het volk
zegt
nee tegen de politiestaat”
Rechtsgevoel
van de natie aangetast
Het
rechtsgevoel van de bevolking in
Suriname is verstoord. Recente
afrekeningen
in de top van de
machtselites, roepen vragen op. De
burgerlijke grondrechten, vrijheid
van meningsuiting, het recht op
werk (inkomen), wonen en
veiligheid, zijn ondermijnd. Het
volk wordt met de dag onrustiger
omdat het voelt dat het
wordt voorgelogen. De
inconsistenties in besluitvorming
van de Nationale
Assemblee en
het justitieel apparaat
duiden op ernstige tegenstellingen
bij de formele en informele
machtsgroepen. De president staat
zichtbaar buitenspel. Zijn
verwijzen naar Justitie en Politie
als van hem
persoonlijk optreden
verwacht wordt,
geeft het volk een gevoel
dat andere krachten regeren in
Suriname. De cruciale vraag die
aan de orde is luidt: “Wie is de
baas in Suriname, het nationale
kapitaal of het buitenlands
kapitaal? De formele of informele
economie?” Dit zijn
constateringen van de leiding van
het Actieforum voor Socialisme en
Democratie (ASD) die gestart is
met de voorbereidingen voor haar
jaarcongres. Op 8 november
aanstaande organiseert de partij
haar eerste jaarcongres (Thema:
Socialisme en Democratie in
Suriname”) waarop het bestuur
zal worden bekendgemaakt. In dit
kader analyseert de ASD de actuele
politieke situatie in het land.
Schoonmaak
bij Justitie dringend
In
een rechtsstaat dient het
democratische samenspel tussen,
politiek, media en de publieke
opinie, eerlijk, begrijpelijk en
transparant te zijn. Het volk moet
kunnen zien hoe de politieke
besluitvorming tot stand komt. Het
moet zich veilig voelen en erop
kunnen vertrouwen dat namens hen
het nationaal belang gediend wordt.
De informele economie wordt
gedoogd en
kan nooit bestaan zonder
verbindingen met de formele
economie.
Het Justitiële apparaat
dat impliciet de informele
economie stilzwijgend goedkeurt,
wordt bediend door personen die
bindingen hebben met de politiek
en de economie. De top van de
ministeries is partij - politiek
ingevuld.Deze structurele
constellatie degradeert de wet en
regelgeving en opwaardeert de
macht van personen en
machtsgroepen. De arm van een
politieke partij of machtselite
reikt tot in het beleid van een
ministerie. Door de
kleinschaligheid van de
samenleving zijn
psychologische
gelaagdheden en
verstrengeling van
functies en belangen
belangrijke impulsen tot handelen.
In zijn boek over het functioneren
van het openbaar ministerie, wees
de rechtsgeleerde prof. Mr. Dr.
Dries van Agt (ex-minister van
Justitie in Nederland)op het
gevaar van de erosie van het gezag
van het Openbaar ministerie dat
geacht wordt het nationale belang
te vertolken. Die erosie - afname
van inhoudelijke respectabiliteit
– wordt mede
veroorzaakt door
achterstanden in wetgeving,
organieke wetten en schriftelijke
vastlegging van rechtspraak;
jurisprudentie. Rechters moeten
hun rechtspraak kunnen
verantwoorden door verwijzingen
naar eerdere rechtspraak,
geschreven en getoetste evidentie.
Het bovendien ontbreken van
toegepast juridisch
wetenschappelijk
onderzoek, bijvoorbeeld
de koppeling van forensisch
onderzoek aan het strafrecht,
ontneemt de rechtspraak haar
objectieve autoriteit. Te veel
macht komt hierdoor in handen van individuele personen – rechters (hun
relatienetwerk)- die handelen op
eigen gezag onder invloed van de publieke opinie en belangengroepen.
Onvermijdelijk
zijn
dan de inconsistenties in
rechtspraak, die onwenselijk zwaar
op de schouders van enkelen komt
te liggen. Het volk heeft het
gevoel dat de rechterlijke (rechtspleging
of rechtsbedeling)
macht partijdig is dat er
geen recht wordt gesproken. Voeg
hierbij de korte lont van de
partijpolitiek en het etnisch
handelen van politici en men
begrijpt hoe het justitieel
apparaat kan verworden tot
instrument van de politiek en
van sinistere persoonlijke
belangen. Het openbaar ministerie
is niet langer van “onbesproken
“gedrag en is nu zelf onderwerp
van kritiek. Er is sprake van een
politiestaat als belangengroepen
via de politiek de staatsapparaten
justitie, politie en leger gaan
bedienen en aldus onderlinge
conflicten gaan beslechten. De ASD
vindt dat het volk van Suriname de
koloniale staat (1975), politiestaat (1980), en de
militaire staat (1987) heeft
afgewezen en nu toe is aan
democratische hervormingen op
socialistische grondslag. Er is
grote behoefte aan krachtig en
deskundig socialistisch
leiderschap in Suriname. De ASD
pleit voor eerherstel van vele
burgers die onrecht is aangedaan,
een perceel en basisuitkering voor
alle Surinamers,
inhaalprogramma’s voor sociale
woningbouw, erkenning rechten van
inheemsen en Marrons.
ANS
Persbureau,
Paramaribo/Nijmegen
4 september
2007. Door:
L. van Mulier
|
