:: Nieuws

Nieuwsdienst van de ASD: Actieforum voor Socialisme en Democratie, 15 maart 2007.

:: Website 
www.SurinamStars.com

 

Iedere week het laatse nieuws rechtstreeks uit Suriname!

Surinaamse feestcultuur een waar sjibbolet, Amafo slechts vertolker van een kenmerk

De Braziliaanse auteur J. Ubaldo Ribeiro beschreef in zijn fameuze familiekroniek het leven in Brazilië als een groot feest. Brazilianen herken je aan hun lawaaierige uitbundige manier van feesten. Maar er is extreme grote armoede in Brazilië. Daarom stelde en Braziliaanse filosoof, aan de hand van het verschijnsel feest, ons enkele gewetensvragen. Als feesten op zich geldverslindend is, mogen dan alleen mensen met geld feesten? Als u ja antwoordt, zegt u in feite tegelijk dat grote uitbundige feesten voorbehouden zijn aan rijke mensen die het kunnen betalen. De arme mens (de meerderheid), zou dan op aarde louter aanwezig zijn omdat hij/zij  nog niet dood is. Dan zou Brazilië een stil en saai land zijn. Het tegendeel is waar. Hoe armer, des te uitbundiger er gefeest wordt. Het feesten is in een armoedecultuur een levensdoel een levenskunst. Wie niet feest, heeft geen leven, lijkt het motto van geheel Latijns Amerika. Durf ons ongelijk te geven. Suriname deelt ook in deze feestcultuur en feestvreugde.

Sjibbolet

De Joden gebruikten een Hebreeuws woord om onder elkaar, de ene groep van de andere te onderscheiden. Het Hebreeuwse  woord ‘Sjibbolet’ gebruikten de Gileadieten om er de Efraimieten mee te kunnen ontmaskeren. De Efraimieten konden de Sj of sch niet uitspreken en zeiden Sibbolet, en liepen zonder argwaan in de taalkundige val. Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945), gebruikten de Nederlanders het woord ‘Scheveningen’ als ‘Sjibbolet’, om er de Duitse infiltranten mee te ontmaskeren. De Duitsers hadden moeite met het uitspreken van de sg of sch van Scheveningen en zeiden pardoes ‘Sjeveningen’. De term Sjibbolet wordt behalve voor het ontmaskeren van niet moedertaal sprekers, nu ook in algemeen overdrachtelijke zin gebruikt als bijzonder kenmerk van een groep. Zo kan men gerust zeggen dat feesten een Surinaams sjibbolet, kenmerk, is als rechtgeaarde bewoners van Latijns-Amerika. Bij het feesten stappen we over vele (ethische en morele) grenzen heen. We zijn boroman op andermans feest en worden warm onthaald. Vijanden worden op een feest vrienden. We vieren bijna alles, vooral hele ronde getallen. Het is zelf een afro-Surinaamse traditie te feesten bij een “Dede Oso”(doden herdenking). Er wordt veel gegeten, en dan moet je professionele hulp van een catering inhuren. Sterke drank, Whisky, wordt geïmporteerd en is dus een deviezencomponent van een feest. Live muziek verhoogt de feestvreugde. We hebben de sociale traditie dat je eten mee naar huis mag nemen. Feest doorbreekt alle wetten, en verlicht de druk van de dagelijkse beslommeringen. Een feest heeft in Suriname een specifiek psychologische betekenis. Het drukt  maatschappelijke verbondenheid uit; de jarige trakteert. Het is een kort durende altruïstische functionele verspilling, waarmee ook macht  en betekenis uitgedrukt wordt. Ik feest dus ik ben.

Een rijke (blanke) ondernemer beklaagde zich bij mij, toen ik in een geldbank voor een loket stond te wachten in Paramaribo. Hij had de hele nacht niet kunnen slapen. Zijn arbeider had hem uitgenodigd op een uitbundig  feest in een achterbuurt. Het was geweldig. Maar de ondernemer peinsde van welk geld de arbeider het feest had betaald. Zoveel verdiende hij niet. De ondernemer had berekend dat zijn arbeider het feest niet kon betalen ook al zou hij de man twee eeuwen in dienst houden. Ik zei tegen de man : “pech voor u, dat is uw probleem, de man heeft recht op zijn feest het geeft zin aan zijn leven”.

Amafo heeft geen geld gestolen om zichzelf te verrijken. Zij heeft de gemeenschap, haar gasten, getrakteerd met oneigenlijke middelen. Ze heeft een traditie voortgezet van geldverslindende feesten  door notabelen, wat in Suriname oogluikend wordt toegestaan. Velen hebben genoten van haar feest die nu de vermoorde onschuld uithangen. De zinloze buitenlandse reizen van regeringsfunctionarissen kosten veel meer en verdwijnen in de zak van de individuele  betrokkenen. Dat staan wij wel toe. Stop de hypocrisie en bestrijdt de echte corruptie; uitverkoop van ons land aan buitenlanders. Amafo hoort bij deze regering en  zij beantwoordt aan het sjibbolet van eerdere feesten van collega’s. We hebben immers een feestcultuur. Erger is, dat onze regering  buitenlandse feesten financiert met ons goud, onze bauxiet, ons hout, onze vissen, onze producten, de arbeidskrachten van ons volk.. Niet Amafo maar de regering moet naar huis. Niet alleen de kleine “feestcorruptie”, maar de structurele corruptie met het grote geld (onder de tafel) , met multinationals, verkeerde contracten voor lange perioden, verdienen onze aandacht ( Ludwich van Mulier, Nijmegen, 15 maart 2007).

 

      © Maart 2007 SurinamStars 

SurinamStars is niet aansprakelijk of verantwoordelijk voor de ingezonden
nieuwsberichten welke worden aangeboden door diverse nieuwsaanbieders.
 Voor vragen over een bericht kunt u contact opnemen met de betreffende nieuwsaanbieder.